Í leit að mýkt og hlýju í gegnum tól sem í eðli sínu eru köld og harðneskjuleg tekur Reykjavík Tool Orchestra iðnaðarverkfæri í fangið með það að markmiði að draga fram fínlegri hliðar þeirra. Reykjavík Tool Orchestra er kammersveit sem samanstendur af 8 borvélum, 8 sögum, 2 steypuhrærivélum, 2 juðurum og 4 hitablásurum. Hljómsveitarstjóri er Kristinn Arnar Sigurðsson, einnig þekktur sem krassasig.

…uns eldurinn blossar

Með rafgítar, sustain-pedölum, víðóma bergmáli, ómun og fyrirfram hljóðrituðu efni á segulbandi leiðir tónlistarmaðurinn hlustendur í heillandi ferðalag um dáleiðandi kyrrð, angurværa fegurð og knýjandi hrynjandi.
Á leiðinni hljómar Dream eftir John Cage, íhugult verk frá árinu 1948, hér útsett fyrir rafgítar og sustain-pedal. Þaðan víkkar hljóðheimurinn í verki Eve Beglarian, ...until it blazes (2001). Orðin „Ég hef kastað eldi yfir heiminn, og sjá, ég gæti hans uns hann blossar upp“ mynda umgjörð verksins, þar sem víðóma bergmálsáhrif umbreyta einföldu síendurteknu stefi í vegg tóna og hrynjandi.

Milli þessara samtímaverka lítur tónlistarmaðurinn um öxl til Flow, My Tears eftir John Dowland og minnist þess að 400 ár eru liðin frá andláti tónskáldsins. Verkið var upphaflega samið árið 1595, en auðugur og angurvær hljómavefur þess fellur einstaklega vel að rafgítarnum og hljómar bæði nútímalega og íhugult.

Flutningurinn nær hámarki í meistaraverki Steve Reich, Electric Counterpoint, og heiðrar þannig þennan risa naumhyggjunnar í aðdraganda níræðisafmælis hans í október. Verkið var samið fyrir Pat Metheny árið 1987 og myndar fullkomið samtal milli lifandi gítarleiks og fyrirfram hljóðritaðra gítarradda, þar sem mannlegur hjartsláttur slær undir nákvæmum hrynjandanum.